Ustawa
z dnia 19 kwietnia 1991 r.
o izbach aptekarskich.
(tekst ujednolicony)
Zmiany
wprowadzone USTAWĄ z dnia 28 kwietnia 2011 r.
o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z dnia 2 czerwca 2011
r. nr 113 poz. 657)
Obowiązują od 1 stycznia 2012 r. - zaznaczono kolorem zielonym.
SPIS TREŚCI
Rozdział 1.
Przepisy ogólne ... Art. 1-6
Rozdział 2.
Zadania i zasady działania samorządu aptekarskiego ... Art. 7-14
Rozdział 3.
Okręgowe izby aptekarskie. Obowiązki i prawa członków ... Art. 15-33
Rozdział 4.
Naczelna Izba Aptekarska ... Art. 34-44
Rozdział 5.
Odpowiedzialność zawodowa ... Art. 45-62
Rozdział 6.
Polubowne rozstrzyganie sporów ... Art. 63
Rozdział 7.
Majątek i gospodarka finansowa ... Art. 64-66
Rozdział 8.
Zmiany w przepisach obowiązujących ... Art. 67 (pominięty)
Rozdział 9.
Przepisy szczególne, przejściowe i końcowe ... Art. 68-80
USTAWA
z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich (Dz.U. nr 47
poz. 273 dnia 19 marca 2008) :
Art.
1. W ustawie
z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2003 r. Nr 9, poz.
108, z 2004 r. Nr 92, poz. 885 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) wprowadza
się następujące zmiany: [zmian zostały wstawione w kolorze niebieskim w tekst obowiązującej
ustawy]
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Naczelna
Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie stanowią samorząd zawodu aptekarskiego
, jako reprezentację zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów
tego zawodu.
2. Samorząd
zawodu aptekarskiego jest niezależny i podlega tylko
ustawom.
3. Naczelna
Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają osobowość prawną.
Art. 1a.
1. Użyte w ustawie określenia
oznaczają:
1) państwo członkowskie Unii
Europejskiej – inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii
Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
Konfederację Szwajcarską;
2) obywatele państwa członkowskiego
Unii Europejskiej – obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz
członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o
wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego
terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich
rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), cudzoziemców
posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,
o którym mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z
2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170),
oraz obywateli polskich, którzy uzyskali kwalifikacje w państwie członkowskim
Unii Europejskiej;
3) cudzoziemiec – obywatela państwa
innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o
“tytule magistra farmacji” należy przez to rozumieć również “tytuł magistra
uzyskany na kierunku farmacja”.
Art. 2.
1. Siedzibą
Naczelnej Izby Aptekarskiej i jej organów jest miasto stołeczne Warszawa.
2. Obszar
działania poszczególnych okręgowych izb aptekarskich oraz ich siedziby ustala
Naczelna Rada Aptekarska, uwzględniając zasadniczy podział terytorialny
państwa.
3. (pominięty)
Art. 2a.
1. Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na
celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie usług farmaceutycznych
polegających w szczególności na:
1) sporządzaniu i wytwarzaniu produktów
leczniczych;
2) ocenie jakości leków recepturowych,
leków aptecznych i leków gotowych;
3) wydawaniu produktów leczniczych i
wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach, działach farmacji
szpitalnej i hurtowniach farmaceutycznych;
4) sporządzaniu leków recepturowych i
leków aptecznych w aptekach;
5) sprawowaniu nadzoru nad
wytwarzaniem, obrotem, przechowywaniem, wykorzystaniem i utylizacją produktów
leczniczych i wyrobów medycznych, w tym rezerwami państwowymi;
6) udzielaniu informacji i porad
dotyczących działania i stosowania produktów leczniczych i wyrobów medycznych
będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych;
7) sprawowaniu opieki
farmaceutycznej polegającej na dokumentowanym procesie, w którym farmaceuta,
współpracując z pacjentem i lekarzem, a w razie potrzeby z przedstawicielami
innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem farmakoterapii w
celu uzyskania określonych jej efektów poprawiających jakość życia pacjenta;
8) kierowaniu apteką, punktem
aptecznym, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;
9) współuczestniczeniu w sprawowaniu
nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w szczególności w zakładach
opieki zdrowotnej;
10) współudziale w badaniach
klinicznych prowadzonych w szpitalu;
11) współudziale w badaniach nad lekiem
i monitorowaniu niepożądanych działań produktów leczniczych i przekazywaniu
tych informacji właściwym organom;
12) przygotowywaniu roztworów do
hemodializy i dializy otrzewnowej.
2. Wykonywanie zawodu farmaceuty
obejmuje także prowadzenie: działalności dydaktycznej w uczelniach medycznych,
badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie farmacji.
3. Tytuł zawodowy “farmaceuta” podlega
ochronie prawnej.
4. Farmaceuta wykonujący zawód w
aptece, punkcie aptecznym lub hurtowni farmaceutycznej jest aptekarzem.
Art. 2b.
1. Kwalifikacje do wykonywania zawodu
farmaceuty posiada osoba, która:
1) ukończyła w Rzeczypospolitej
Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej,
obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece, i uzyskała
tytuł magistra farmacji albo
2) ukończyła w Rzeczypospolitej
Polskiej przed dniem 1 maja 2004 r. czteroletnie lub pięcioletnie studia na
kierunku farmacja w szkole wyższej i uzyskała tytuł magistra farmacji, albo
3) posiada dyplom wydany przez państwo
inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, potwierdzający ukończenie co
najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w szkole wyższej,
obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece, uznany w
Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny z
dyplomem i tytułem magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej,
albo
4) posiada kwalifikacje uzyskane w
państwie członkowskim Unii Europejskiej potwierdzające ukończenie kształcenia
spełniającego wymagania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej[2]) oraz potwierdzone
dokumentami, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 albo w ust.
3, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważne z dyplomem i tytułem
magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia
ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej “Monitor Polski” wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów
wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających
posiadanie kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu
farmaceuty przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów
oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.
3. Za równoważne z dyplomem,
świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do
wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 2, uważa się dyplomy,
świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii
Europejskiej, jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem:
1) 1 października 1987 r. w Królestwie
Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Greckiej,
Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim
Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,
2) 11 marca 1990 r. w byłym Związku
Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku Republiki Litewskiej,
3) 3 października 1990 r. w byłej
Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem, że dokument potwierdzający
kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu farmaceuty na terytorium
Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak dokument
potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje, wydany przez odpowiednie władze lub
organizacje Republiki Federalnej Niemiec,
4) 25 czerwca 1991 r. w byłej
Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,
5) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku
Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,
6) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku
Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,
7) 1 stycznia 1993 r. w byłej
Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej,
8) 1 listopada 1993 r. w Republice
Włoskiej,
9) 1 stycznia 1994 r. w Republice
Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie Norwegii lub
Republice Islandii,
10) 1 maja 1995 r. w Księstwie
Liechtensteinu,
11) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji
Szwajcarskiej,
12) 1 maja 2004 r. w Republice
Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice
Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub
Republice Cypryjskiej,
13) 1 stycznia 2007 r. w Republice
Bułgarii lub Rumunii
– oraz do dyplomu, świadectwa lub
innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie wydane przez właściwe organy
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające, że osoba posługująca
się tymi dokumentami wykonywała w tym państwie zawód farmaceuty przez okres co
najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających
wydanie zaświadczenia.
4. W przypadku farmaceuty będącego
obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego dyplom, świadectwo
lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
farmaceuty nie odpowiadają dokumentom, o których mowa w przepisach wydanych na
podstawie ust. 2, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświadczenia
wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
potwierdzającego, że kwalifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia
zgodnego z przepisami prawa Unii Europejskiej.
5. W przypadku farmaceuty będącego
obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej:
1) który nie spełnia warunku
dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co najmniej trzech kolejnych
lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, o
którym mowa w ust. 3, lub
2) posiadającego dyplom, świadectwo lub
inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
farmaceuty, uzyskany w państwach innych niż państwo członkowskie Unii
Europejskiej oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie zawodowe w
zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, które uznało to potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty
zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego państwa oraz potwierdziło uzyskane
doświadczenie zawodowe
– stosuje się przepisy o zasadach
uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach członkowskich Unii
Europejskiej.
6. Uznanie kwalifikacji zawodowych
farmaceuty uzyskanych w państwach innych niż państwo członkowskie Unii
Europejskiej następuje, jeżeli zostały spełnione minimalne wymagania w zakresie
kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, a Rzeczpospolita
Polska jest pierwszym państwem Unii Europejskiej potwierdzającym te
kwalifikacje, na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 2c.
1. Praktyka zawodowa, o której mowa w
art. 2b ust. 1 pkt 1, jest odbywana w aptece, która uzyskała pozytywne opinie:
1) wojewódzkiego inspektora
farmaceutycznego,
2) okręgowej rady aptekarskiej
właściwej ze względu na siedzibę apteki
– wydane na wniosek dziekana wydziału
uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk
medycznych, na której prowadzone są studia na kierunku farmacja.
2. Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt
1, uwzględnia spełnianie podstawowych warunków do prowadzenia apteki pod kątem
prowadzonego procesu dydaktycznego. Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt 2,
dotyczy oceny osób nadzorujących odbywanie praktyki zawodowej w aptece pod
kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.
3. Praktyka zawodowa jest odbywana na
podstawie skierowania przez dziekana, o którym mowa w ust. 1, w ramach
ustalonego przez niego harmonogramu i czasu jej odbywania w wymiarze maksymalnym
40 godzin tygodniowo, zgodnie z programem praktyki zawodowej.
4. Osoba odbywająca praktykę zawodową
wykonuje czynności fachowe wynikające z programu praktyki zawodowej pod
bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik apteki lub
wyznaczony przez niego farmaceuta. Opiekun musi posiadać co najmniej 5-letni
staż pracy w aptece lub specjalizację z farmacji aptecznej lub szpitalnej.
5. Osoba odbywająca praktykę zawodową
prowadzi dziennik praktyki zawodowej.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy
program praktyki zawodowej w aptece oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i
zaliczania, w tym wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając w
szczególności konieczność zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do
samodzielnego wykonywania zawodu farmaceuty w aptece.
Art. 3.
(uchylony)
Art. 4.
1. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty
w odniesieniu do obywatela polskiego oraz cudzoziemca przyznaje okręgowa rada
aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu
farmaceuty, a w odniesieniu do obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej – Naczelna Rada Aptekarska, w przypadku gdy osoba ta:
1) posiada kwalifikacje określone w
art. 2b;
2) posiada stan zdrowia pozwalający na
wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem lekarskim;
3) posiada pełną zdolność do czynności
prawnych;
4) wykazuje nienaganną postawę etyczną
i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu
farmaceuty, w szczególności nie była prawomocnie skazana za umyślne
przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu;
5) posiada znajomość języka polskiego w
mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu farmaceuty - w
przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz cudzoziemca;
6) korzysta z pełni praw publicznych.
2. W przypadku cudzoziemca warunek, o
którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony, gdy znajomość języka
polskiego jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego i
przeprowadzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.
3. Opłatę za egzamin, o którym mowa w
ust. 2, ponosi osoba zdająca, a wpływy z tego tytułu stanowią przychód
Naczelnej Izby Aptekarskiej.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia:
1) zakres znajomości języka polskiego w
mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców,
2) sposób przeprowadzania i
potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o którym mowa w ust. 2, w tym wzór
zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,
3) wysokość opłaty, o której mowa w
ust. 3
– uwzględniając w szczególności zakres
uprawnień zawodowych określonych w art. 2a oraz koszty przeprowadzenia egzaminu.
Art. 4b.
1. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty
w odniesieniu do cudzoziemca posiadającego dyplom, o którym mowa w art. 2b ust.
1 pkt 3, przyznaje się pod warunkiem, że dany dyplom został uznany w
Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w
Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy art. 4c-4f stosuje się odpowiednio.
2. Jeżeli cudzoziemiec spełniający
warunki, o których mowa w art. 4 oraz w ust. 1, nie wykonywał zawodu farmaceuty
przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat, ma obowiązek odbyć
przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w art. 17.
Art. 4c.
1. W celu uzyskania prawa wykonywania
zawodu farmaceuty obywatel polski przedstawia:
1) dokumenty potwierdzające spełnienie
wymagań, o których mowa w art. 2b;
2) orzeczenie lekarskie potwierdzające
posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie zawodu farmaceuty;
3) oświadczenie o posiadaniu pełnej
zdolności do czynności prawnych;
4) informację z Krajowego Rejestru
Karnego o niekaralności za przestępstwo umyślne przeciwko życiu lub zdrowiu;
5) oświadczenie o korzystaniu z pełni
praw publicznych.
2. W celu uzyskania prawa wykonywania
zawodu farmaceuty obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej
przedstawia:
1) wniosek o uznanie kwalifikacji i
uzyskanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty obejmujący: imiona i nazwisko
farmaceuty, nazwisko rodowe, obywatelstwo, adres do korespondencji, datę i
miejsce urodzenia, posiadane przez niego kwalifikacje oraz informacje odnoszące
się do wykonywania zawodu farmaceuty;
2) dokumenty potwierdzające spełnienie
wymagań, o których mowa w art. 2b;
3) oświadczenie o posiadaniu pełnej
zdolności do czynności prawnych;
4) oświadczenie o znajomości języka
polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu
farmaceuty;
5) oświadczenie o korzystaniu z pełni
praw publicznych;
6) orzeczenie lekarskie potwierdzające
posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie zawodu farmaceuty.
3. W stosunku do osoby będącej obywatelem
państwa członkowskiego Unii Europejskiej za wystarczające w zakresie:
1) spełniania wymagań, o których mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia,
wymagane do wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim Unii
Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli
w tym państwie dokumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające uważa
się dokumenty wydane w tym państwie, odpowiadające dokumentom wydawanym w
Rzeczypospolitej Polskiej;
2) spełniania wymagań, o których mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 4, uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem lub z
którego przybywa, potwierdzające, że obowiązujące w tym państwie wymagania
dotyczące postawy etycznej do wykonywania zawodu farmaceuty zostały spełnione,
a w szczególności, że nie zostało zawieszone lub odebrane prawo wykonywania
zawodu farmaceuty oraz, że osoba ta nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo
przeciwko życiu lub zdrowiu; jeżeli w tym państwie nie wydaje się dokumentu
potwierdzającego spełnienie wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, za
wystarczające uznaje się złożenie oświadczenia przed Prezesem Naczelnej Rady
Aptekarskiej.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3,
są ważne trzy miesiące od dnia ich wystawienia.
5. W przypadku uzasadnionych
wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw lub innych
dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
farmaceuty, wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 1 pkt 4, ust. 4 i
6, lub w przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących spełnienia wymagań w
zakresie kształcenia określonych w przepisach Unii Europejskiej, Naczelna Rada
Aptekarska składa wniosek do właściwych organów państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, o potwierdzenie ich autentyczności lub potwierdzenie spełnienia
wymagań w zakresie kształcenia.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,
uwzględniając w szczególności dane, które mają być w nim zawarte, oraz
konieczność dołączenia wymaganych dokumentów.
Art. 4d.
1. Farmaceuta, w stosunku do którego
podjęta została uchwała przez Naczelną Radę Aptekarską albo okręgową radę
aptekarską o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty, składa ślubowanie.
2. O terminie ślubowania okręgowa rada
aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu
farmaceuty, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej –
Naczelna Rada Aptekarska, informuje farmaceutę. Ślubowanie powinno odbyć się
bez zbędnej zwłoki.
3. Ślubowanie składane przez farmaceutę
w brzmieniu: “Ślubuję uroczyście w swej pracy farmaceuty sumiennie, gorliwie i
z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki, mając zawsze na uwadze dobro
pacjenta, wymogi etyki zawodowej i obowiązujące prawo, a także zachować
tajemnicę zawodową, zaś w postępowaniu swoim kierować się zasadami godności,
uczciwości i słuszności” odbiera prezes właściwej okręgowej rady aptekarskiej
albo Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej.
4. Jeżeli określona w ust. 3 formuła
ślubowania nie może być wykorzystana przez obywatela państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej umożliwia skorzystanie z
odpowiedniej, równoważnej formuły.
Art. 4e.
1. Okręgowa rada aptekarska, a w
przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej – Naczelna Rada
Aptekarska, niezwłocznie po złożeniu ślubowania, o którym mowa w art. 4d,
wydaje farmaceucie dokument “Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.
2. Dokument, o którym mowa w ust. 1,
zawiera niezbędne dane osobowe dotyczące farmaceuty, w szczególności: imię
(imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, posiadane przez niego
kwalifikacje, numer prawa wykonywania zawodu oraz informacje odnoszące się do
wykonywania zawodu i wpisu do rejestru farmaceutów.
3. Farmaceuta jest obowiązany
informować właściwą okręgową radę aptekarską o zmianie danych osobowych
dotyczących farmaceuty, w szczególności: imienia (imion), nazwiska, posiadanych
przez niego kwalifikacji, numeru prawa wykonywania zawodu, adresu do
korespondencji, obywatelstwa oraz informacji odnoszących się do wykonywania zawodu
farmaceuty i wpisu do rejestru farmaceutów, w terminie 30 dni od dnia zmiany
danych osobowych.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu “Prawo wykonywania zawodu
farmaceuty”, obejmujący dane, o których mowa w ust. 2, uwzględniając w
szczególności funkcjonalność i przejrzystość tego dokumentu oraz zabezpieczenie
go przed podrobieniem lub przerobieniem.
Art. 4f.
1. Przyznanie prawa wykonywania zawodu
farmaceuty albo odmowa przyznania tego prawa jest dokonywana w formie uchwały
przez Naczelną Radę Aptekarską albo okręgową radę aptekarską niezwłocznie, nie
później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia złożenia wszystkich
wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 4c.
2. Naczelna Rada Aptekarska, nie
później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4c
ust. 2 pkt 1, przez obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
potwierdza otrzymanie wniosku oraz informuje wnioskodawcę o ewentualnych
brakach, wzywając go do ich uzupełnienia.
3. Jeżeli Naczelna Rada Aptekarska albo
okręgowa rada aptekarska posiadają informacje dotyczące postępowań
dyscyplinarnych lub nałożonych sankcji karnych lub innych okoliczności, które
mogą wpływać na wykonywanie zawodu farmaceuty, informują o tym zdarzeniu
właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta
jest obywatelem lub z którego przybywa.
4. Naczelna Rada Aptekarska albo
okręgowe rady aptekarskie mają obowiązek:
1) dokonania weryfikacji informacji, o
których mowa w ust. 3, o które wnoszą właściwe organy państwa członkowskiego
Unii Europejskiej;
2) informowania o wynikach weryfikacji,
o której mowa w pkt 1, właściwych organów państwa członkowskiego Unii
Europejskiej.
5. Naczelna Rada Aptekarska oraz
okręgowe rady aptekarskie zapewniają poufność wymienianych informacji oraz
stosują przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.
Art. 4g.
Naczelna Rada Aptekarska na wniosek
osoby, o której mowa w art. 2b ust. 1, wydaje:
1) zaświadczenie potwierdzające, że
farmaceuta posiada kwalifikacje zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów
prawa Unii Europejskiej oraz, że posiadany dyplom ukończenia studiów wyższych
odpowiada dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do wykonywania
zawodu farmaceuty wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej;
2) zaświadczenie o przebiegu pracy
zawodowej;
3) inne zaświadczenia wymagane przez
właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami
prawa Unii Europejskiej.
Art. 4h.
1. Osoba, która posiada prawo
wykonywania zawodu farmaceuty, ma prawo posługiwać się tytułem “farmaceuta”.
2. Farmaceuta będący obywatelem państwa
członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oryginalnym tytułem określającym wykształcenie,
uzyskanym w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub jego skrótem w języku
tego państwa.
3. Naczelna Rada Aptekarska może
wymagać, aby tytuł określający wykształcenie był opatrzony informacją dotyczącą
nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej, która ten tytuł
przyznała.
4.
Jeżeli tytuł, o którym mowa w ust. 2, określający wykształcenie lub jego skrót
może być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla
którego uzyskania wymagane jest dodatkowe szkolenie lub wykształcenie, którego
farmaceuta nie posiada, może on posługiwać się tytułem używanym w państwie
członkowskim Unii Europejskiej, którego jest obywatelem lub z którego przybywa
albo w którym uzyskał tytuł, w języku tego państwa, w formie określonej przez
Naczelną Radę Aptekarską.
Art. 5.
Osoba
wykonująca zawód aptekarza nie może jednocześnie wykonywać
praktyki lekarskiej, lekarsko-dentystycznej ani weterynaryjnej.
Art. 5a.
(uchylony)
Art. 6.
(uchylony)
Art. 6a.
1.
Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
przenoszący się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu
tymczasowego i okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty jest
obowiązany poinformować o tym właściwą ze względu na miejsce zamierzonego
wykonywania czynności okręgową radę aptekarską w pisemnym oświadczeniu.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje informacje o rodzaju czynności
zawodowych, jakie farmaceuta zamierza wykonywać, oraz o miejscu i przybliżonym
terminie ich rozpoczęcia.
3.
Przy uznaniu wykonywania czynności zawodowych farmaceuty za tymczasowe i
okazjonalne bierze się pod uwagę ich długość trwania, częstotliwość,
regularność i ciągłość.
4.
Okręgowa rada aptekarska każdorazowo może ocenić czasowy i okazjonalny
charakter wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, uwzględniając
okoliczności, o których mowa w ust. 3.
5.
W każdym kolejnym roku kalendarzowym farmaceuta wykonujący tymczasowo i
okazjonalnie czynności zawodowe farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jest obowiązany składać oświadczenie zawierające informacje, o
których mowa w ust. 2.
6.
Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy farmaceuta przenosi
się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego
i okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, dołącza się:
1) dokument potwierdzający obywatelstwo
farmaceuty;
2) zaświadczenie wydane przez właściwe
organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające że farmaceuta
wykonuje czynności zawodowe farmaceuty w tym państwie oraz że nie obowiązuje go
zakaz, nawet tymczasowy, wykonywania tych czynności;
3) dokumenty potwierdzające
kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty.
7. W przypadku istotnej zmiany
okoliczności potwierdzonych dokumentami farmaceuta jest obowiązany przekazać
niezwłocznie właściwej okręgowej radzie aptekarskiej aktualne dokumenty, o
których mowa w ust. 6.
8. Farmaceuta będący obywatelem państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący się po raz pierwszy na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i okazjonalnego wykonywania
czynności zawodowych farmaceuty, jest zwolniony z obowiązku rejestracji w
Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych z
tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem czynności zawodowych farmaceuty. W
takim przypadku farmaceuta informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu
tych czynności na piśmie właściwy ze względu na miejsce ich wykonywania oddział
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo przed rozpoczęciem wykonywania czynności
zawodowych, albo, w nagłych wypadkach, po ich wykonaniu.
Art. 6b.
1. Farmaceuta, o którym mowa w art. 6a
ust. 1, podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru uproszczonego, o którym mowa
w art. 8a ust. 1, prowadzonego przez okręgową radę aptekarską właściwą ze
względu na zamierzone miejsce wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, na
czas ich wykonywania.
2. Okręgowa rada aptekarska może
zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w
którym farmaceuta posiada prawo do wykonywania zawodu, o przedstawienie
informacji potwierdzających, że farmaceuta prowadzi działalność zgodnie z
prawem, wykonuje zawód w sposób należyty, jak również, że nie zostały na niego
nałożone kary dyscyplinarne lub sankcje karne związane z wykonywaniem zawodu.
3. Okręgowa rada aptekarska, na wniosek
właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wymienia informacje
pomocne przy rozpatrywaniu skarg składanych przez usługobiorców na farmaceutów
tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód. Usługobiorca, który złożył
skargę, jest informowany o sposobie rozpatrzenia skargi.
Art. 6c.
Farmaceuta wykonujący tymczasowo i
okazjonalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności zawodowe
farmaceuty podlega przepisom prawnym dotyczącym wykonywania zawodu farmaceuty i
zasadom etyki i deontologii zawodowej oraz podlega odpowiedzialności zawodowej
przed sądami aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z tymi przepisami lub zasadami.
Rozdział 2
Zadania i zasady działania samorządu aptekarskiego
Art. 7.
1. Zadaniem
samorządu aptekarskiego jest w szczególności:
1) reprezentowanie zawodu aptekarza i obrona jego
interesów;
2) troska o zachowanie godności i niezależności zawodu;
3) kodyfikowanie, krzewienie i strzeżenie zasad etyki i deontologii
zawodowej;
4) integracja środowiska zawodowego;
5) sprawowanie pieczy i nadzoru nad wykonywaniem zawodu;
6) współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami
zawodowymi i samorządami zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w
sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a
mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego;
7) współpraca z towarzystwami naukowymi, szkołami wyższymi i jednostkami
badawczo-rozwojowymi w kraju i za granicą;
8) prowadzenie działalności samopomocowej oraz innych form pomocy
materialnej dla członków samorządu i ich rodzin;
9) zajmowanie stanowiska w sprawach organizacji ochrony zdrowia i
gospodarki produktami leczniczymi;
10) wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.
2. Zadania
określone w ust. 1 samorząd aptekarski wykonuje w szczególności przez:
1) stwierdzenie prawa wykonywania zawodu aptekarza ;
2) prowadzenie rejestru farmaceutów;
3) (uchylony)
4) współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej;
5) udział w komisjach konkursowych na stanowiska określone w odrębnych
przepisach;
6) opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów
leczniczych, aptek i wykonywania zawodu aptekarza oraz
występowanie z wnioskiem o podjęcie inicjatywy ustawodawczej;
7) wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na
prowadzenie aptek lub hurtowni;
8) (uchylony)
9) opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia przed - i podyplomowego
farmaceutów i techników farmaceutycznych;
10) prowadzenie badań dotyczących służb farmaceutycznych i wykonywania
zawodu aptekarza ;
11) występowanie w obronie interesów indywidualnych i zbiorowych
członków izb aptekarskich;
12) sprawowanie sądownictwa dyscyplinarnego w zakresie
odpowiedzialności zawodowej aptekarzy oraz sądownictwa
polubownego;
13) prowadzenie działalności gospodarczej, wydawniczej i zarządzanie
majątkiem izby.
Art. 8.
1. Osoba,
która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru
farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.
2. Rejestr
farmaceutów zawiera następujące dane:
1) imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców,
obywatelstwo oraz miejsce zamieszkania;
2) dane dotyczące wykształcenia, w tym:
a) numer dyplomu szkoły wyższej,
b) nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,
c) rok ukończenia studiów,
d) datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,
e) rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz
nazwę jednostki szkolącej,
f) rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę
jednostki nadającej ten stopień i tytuł;
3) dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym:
a) numer prawa wykonywania zawodu,
b) numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania
zawodu,
c) informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,
d) informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu.
3. Farmaceuta
ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której mowa w
ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.
4. Okręgowa
izba [od 1 stycznia 2011 - rada] aptekarska,
za pośrednictwem Naczelnej Izby Aptekarskiej, jest zobowiązana na żądanie
ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem
farmaceutów.
4a.
Okręgowa rada aptekarska za pośrednictwem Naczelnej Rady Aptekarskiej
udostępnia systemowi informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z
dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. Nr
113, poz. 657), dane objęte rejestrem farmaceutów.
4b.
Rejestr farmaceutów jest prowadzony w postaci elektronicznej.
5. Minister
właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i
zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.
Art. 8a.
1. Okręgowa rada aptekarska prowadzi
rejestr uproszczony obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
wykonujących na terenie tej izby tymczasowo i okazjonalnie czynności zawodowe
farmaceuty.
2. Rejestr uproszczony, o którym mowa w
ust. 1, zawiera następujące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) obywatelstwo (obywatelstwa);
3) miejsce i datę urodzenia;
4) nazwę i numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość;
5) adres miejsca zamieszkania w
państwie, w którym na stałe wykonuje zawód farmaceuty;
6) adres pobytu farmaceuty na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
7) cechy identyfikacyjne zaświadczenia
wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
potwierdzającego wykonywanie czynności zawodowych farmaceuty w tym państwie
oraz spełnienie wymagań dotyczących postawy etycznej do wykonywania zawodu
farmaceuty;
8) cechy identyfikacyjne zaświadczenia
wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
farmaceuty;
9) czas, o ile jest to możliwe, miejsce
i charakter zamierzonego tymczasowego i okazjonalnego wykonywania czynności
zawodowych farmaceuty.
3. Wpis do rejestru uproszczonego, o
którym mowa w ust. 1, jest bezpłatny i nie może powodować opóźnień i utrudnień
w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu czynności zawodowych farmaceuty.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru uproszczonego, o
którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i
zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.
Art. 9.
1. Kadencja
organów izb aptekarskich trwa 4 lata.
2. Tę samą
funkcję w organach izb aptekarskich można pełnić nie dłużej niż przez dwie
kolejne kadencje.
3. Wybory do
organów izb aptekarskich odbywają się w głosowaniu tajnym, przy nieograniczonej
liczbie kandydatów.
4. Czynne
prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem aptekarzy
zawieszonych w prawie wykonywania zawodu.
5. Bierne
prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem aptekarzy
ukaranych karą wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 1 - 3.
6. Na członków
sądów aptekarskich mogą kandydować aptekarze mający co
najmniej siedmioletni staż pracy w zawodzie.
Art. 10.
1. Członkowie
organów izb aptekarskich pełnią swoje obowiązki bezpłatnie.
2. Krajowy
Zjazd Aptekarzy może ustalić wykaz stanowisk w organach izb aptekarskich, do
których nie stosuje się przepisu ust. 1.
3. Na wniosek
okręgowej lub Naczelnej Rady Aptekarskiej pracodawca obowiązany jest zwolnić od
pracy pracownika pełniącego określoną funkcję z wyboru w organach izb lub
wykonującego czynności na rzecz izby, bez prawa do wynagrodzenia.
4. Izby
aptekarskie określają zasady i tryb zwrotu kosztów podróży, utraconych zarobków
oraz innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członków samorządu w
związku z wykonywaniem czynności na rzecz izby.
Art. 11.
Mandat członka
organu izby aptekarskiej wygasa wskutek:
1) śmierci;
2) zrzeczenia się mandatu;
3) skreślenia z listy członków izby aptekarskiej;
4) odwołania przez organ, który dokonał wyboru;
5) ukarania prawomocnym orzeczeniem sądu aptekarskiego na kary
określone w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4;
6) skazania prawomocnym wyrokiem na karę dodatkową pozbawienia praw
publicznych lub zakazu wykonywania zawodu aptekarza .
Art. 12.
Uchwały
organów samorządu aptekarskiego podejmowane są zwykłą większością głosów, przy
obecności co najmniej połowy członków danego organu.
Art. 13.
1. Minister
właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego uchwałę organu
okręgowej izby aptekarskiej lub Naczelnej Izby Aptekarskiej pod zarzutem
niezgodności z prawem w terminie trzech miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o
uchwale. Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla.
2. Minister
właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Aptekarzy lub do
Naczelnej Rady Aptekarskiej o podjęcie uchwały w sprawie należącej do
właściwości samorządu aptekarskiego.
3. Wniosek, o
którym mowa w ust. 2, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd Aptekarzy,
Naczelna Rada Aptekarska zaś w terminie miesiąca od dnia jego wpływu.
Art. 14.
Naczelna Izba
Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają prawo używania pieczęci urzędowej.
Rozdział 3
Okręgowe izby aptekarskie. Obowiązki i prawa
członków
Art. 15.
1. Okręgową
izbę aptekarską stanowią osoby wpisane na listę jej członków.
2. Wpisowi na
listę członków okręgowej izby aptekarskiej podlegają wszystkie osoby wykonujące
zawód farmaceuty na terenie danej izby.
3. Osoba,
która uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki lub hurtowni, lub kierownik
państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej aptekę lub hurtownię są
obowiązani zawiadomić właściwą okręgową izbę aptekarską, najpóźniej w ciągu 7
dni, o rozpoczęciu i zaprzestaniu pracy przez osobę wymienioną w ust. 2.
4. Osobę
wykonującą zawód farmaceuty na terenie więcej niż jednej izby wpisuje się na
listę członków tej izby, na której terenie ma stałe miejsce zamieszkania.
Osoba, która nie posiada stałego miejsca zamieszkania, wpisywana jest na listę
członków izby wskazanej przez siebie.
4a.
Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonujący na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty jest wpisywany do rejestru
farmaceutów oraz na listę członków wskazanej przez siebie okręgowej izby
aptekarskiej, na podstawie przekazanej przez Naczelną Radę Aptekarską uchwały o
przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty oraz dokumentów, o których mowa
w art. 4c ust. 2, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia
otrzymania wszystkich niezbędnych dokumentów.
5. Osoby
posiadające prawo wykonywania zawodu aptekarza , a z prawa
tego niekorzystające, mogą być na swoją prośbę wpisane przez okręgową radę
aptekarską na listę jej członków.
6. Osoby,
które przestały wykonywać zawód aptekarza , obowiązane są w
ciągu trzech miesięcy zawiadomić o tym okręgową radę aptekarską, a w razie
ponownego zamiaru rozpoczęcia wykonywania zawodu aptekarza -
najpóźniej w ciągu 30 dni od chwili rozpoczęcia pracy.
Art. 16.
(uchylony)
Art. 17.
1. Farmaceuta,
który nie wykonuje zawodu farmaceuty w aptece przez okres dłuższy niż 5 lat w
ciągu ostatnich 6 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie w aptece, ma
obowiązek zawiadomić o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbyć
przeszkolenie uzupełniające trwające nie dłużej niż 6 miesięcy.
2. Nie stanowi
przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie:
1) funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich, z wyłączeniem organów,
o których mowa w art. 24 pkt 1 i art. 34 pkt 1;
2) pracy w charakterze nauczyciela akademickiego na wydziałach albo w
innych jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na
kierunku farmacja;
3) pracy w inspekcji farmaceutycznej;
4) pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej
naukowo-zawodowych czasopism farmaceutycznych.
3. Program,
czas trwania oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego ustala Naczelna Rada
Aptekarska, uwzględniając okres niewykonywania zawodu w aptece.
4. Koszt
przeszkolenia uzupełniającego ponosi farmaceuta odbywający to przeszkolenie.
5. Szczegółowe
warunki odbywania przeszkolenia uzupełniającego określa umowa zawarta przez
farmaceutę z podmiotem prowadzącym przeszkolenie uzupełniające, wskazanym przez
okręgową radę aptekarską, której członkiem jest farmaceuta zamierzający podjąć
wykonywanie zawodu w aptece.
6. Przepisów
ust. 1-5 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw
członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu
farmaceuty w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.
Art. 18.
1. Jeżeli
okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie
niezdolności farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle
określonych czynności ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z
lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie
o stanie zdrowia farmaceuty.
2. Farmaceuta
ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania
się niezbędnym badaniom.
3. W
przypadku:
1) odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,
2) uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o
których mowa w ust. 2,
3) uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia
wydanego przez komisję, o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu
farmaceuty lub ściśle określonych czynności przez farmaceutę grozi
niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług farmaceutycznych
- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w
prawie wykonywania zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych
czynności do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1.
4. Farmaceuta,
którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony do
uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania
sprawy.
5. Farmaceuta,
w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu
farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności, może
wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną
przyczyny zawieszenia lub ograniczenia.
6. Koszt
postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi
właściwa okręgowa rada aptekarska.
7. Przepisów
ust. 1-6 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw
członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu
farmaceuty w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.
8. (uchylony)
9. (uchylony)
10. (uchylony)
11.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.
12. Minister
właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji, o
której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności
tryb kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed
komisją oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.
Art. 18a.
Farmaceuta
traci prawo wykonywania zawodu w razie:
1) ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;
2) utraty praw publicznych;
3) pozbawienia prawa wykonywania zawodu.
Art. 19.
1.
Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, art.
18 ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej,
która podejmuje w tej sprawie uchwałę.
2. Minister
właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do sądu administracyjnego prawomocną
uchwałę samorządu aptekarskiego w sprawach, o których mowa w ust. 1.
3.
Na uchwały Naczelnej Rady Aptekarskiej, o których mowa w ust. 1 oraz art. 4f
ust. 1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego.
Art. 20.
Skreślenie z
listy członków okręgowej izby aptekarskiej następuje wskutek:
1) śmierci;
2) pozbawienia prawa wykonywania zawodu z mocy orzeczenia sądu
aptekarskiego lub wyroku sądowego;
3) zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu;
4) przeniesienia się na teren innej izby.
Art. 21.
Członkowie
samorządu aptekarskiego są obowiązani:
1) przestrzegać zasad etyki i deontologii zawodowej, godnie zachowywać
się i sumiennie wykonywać swoje obowiązki zawodowe;
2) zachować w tajemnicy wiadomości dotyczące zdrowia pacjenta, uzyskane
w związku z wykonywaniem zawodu.
Art. 22.
Członkowie
samorządu aptekarskiego mają prawo:
1) wybierać i być wybierani do organów samorządu aptekarskiego, z zastrzeżeniem
art. 9 ust. 4 5;
2) korzystać z pomocy izb aptekarskich w zakresie rozwijania
kwalifikacji zawodowych oraz zapewniania właściwych warunków wykonywania
zawodu;
3) korzystać z ochrony i pomocy prawnej organów izb aptekarskich;
4) korzystać ze świadczeń instytucji izb aptekarskich i działalności
samopomocowej.
Art. 23.
1. Pracodawca
nie może wypowiedzieć umowy o pracę aptekarzowi pełniącemu
funkcję z wyboru w organach izb aptekarskich w czasie jej pełnienia bez
uzyskania zgody właściwej rady aptekarskiej.
2. Przepisu
ust. 1 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 40 i 41Kodeksu pracy.
3. Pracodawca
nie może wypowiedzieć aptekarzowi , o którym mowa w ust. 1,
warunków pracy i płacy na jego niekorzyść, chyba że zachodzą przyczyny
określone w art. 43 Kodeksu pracy.
Art. 24.
Organami
okręgowej izby aptekarskiej są:
1) okręgowy zjazd aptekarzy;
2) okręgowa rada aptekarska;
3) okręgowa komisja rewizyjna;
4) okręgowy sąd aptekarski;
5) okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej.
Art. 25.
1. Najwyższą
władzą okręgowej izby aptekarskiej jest okręgowy zjazd aptekarzy. W okręgowym
zjeździe uczestniczą członkowie okręgowych izb aptekarskich osobiście lub przez
swoich delegatów.
2. W okręgowym
zjeździe sprawozdawczo - wyborczym uczestniczą także, z głosem doradczym,
niebędący delegatami członkowie ustępujących organów izby.
3. Delegatów
wybiera się i odwołuje na zebraniach zwoływanych w poszczególnych rejonach,
obejmujących część obszaru działania izby. Zasady podziału izby na rejony
ustala okręgowa rada aptekarska.
4. Mandat
delegata trwa 4 lata.
Art. 26.
1. Okręgowa
rada aptekarska zwołuje corocznie okręgowy zjazd aptekarzy, a co 4 lata zjazd
sprawozdawczo-wyborczy.
2. Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy zwołuje okręgowa rada aptekarska:
1) z własnej inicjatywy;
2) na wniosek Naczelnej Rady Aptekarskiej;
3) na wniosek okręgowej komisji rewizyjnej;
4) na wniosek co najmniej 1/5 członków okręgowej izby aptekarskiej.
3.
Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy powinien być zwołany w ciągu miesiąca od
dnia wpływu wniosku w sprawie jego zwołania.
Art. 27.
Okręgowy zjazd
aptekarzy w szczególności:
1) podejmuje uchwały w sprawach objętych zakresem działania izby;
2) uchwala budżet i ustala zasady gospodarki finansowej izby;
3) rozpatruje i zatwierdza roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowej
rady aptekarskiej, okręgowej komisji rewizyjnej, okręgowego sądu aptekarskiego
i okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej;
4) uchwala regulaminy organów izby, z wyłączeniem okręgowego sądu
aptekarskiego;
5) ustala liczbę członków organów izby i zastępców rzecznika
odpowiedzialności zawodowej;
6) dokonuje wyboru prezesa i członków okręgowej rady aptekarskiej,
członków okręgowej komisji rewizyjnej, członków okręgowego sądu aptekarskiego
oraz okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej i jego zastępców;
7) dokonuje wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy.
Art. 28.
1. Okręgowa
rada aptekarska wybiera spośród swoich członków prezydium. Prezydium okręgowej
rady aptekarskiej stanowią: prezes oraz wybrani przez radę jego zastępcy,
sekretarz, skarbnik i członkowie.
2. Prezydium
okręgowej rady aptekarskiej działa w imieniu rady w sprawach określonych jej
uchwałą.
Art. 29.
Okręgowa rada
aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami
aptekarzy, a w szczególności:
1) wykonuje zadania i czynności określone w art. 7 ust. 2 pkt 1, 2, 4 -
11 13;
2) wykonuje uchwały okręgowego zjazdu aptekarzy;
3) określa wysokość składki członkowskiej;
4) składa przed okręgowym zjazdem aptekarzy sprawozdanie z działalności
i wykonania budżetu;
5) wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji
na prowadzenie aptek lub hurtowni;
6) współdziała z samorządem terytorialnym w sprawie rozmieszczenia
aptek;
7) prowadzi bieżące sprawy izby;
8) wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę Aptekarską.
Art. 30.
Przewodniczącemu
okręgowej komisji rewizyjnej, przewodniczącemu okręgowego sądu aptekarskiego
oraz okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej służy prawo do udziału
w posiedzeniach okręgowej rady aptekarskiej i jej prezydium.
Art. 31.
Okręgowa
komisja rewizyjna:
1) kontroluje działalność finansową i gospodarczą izby;
2) przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej okręgowemu
zjazdowi aptekarzy;
3) występuje z wnioskiem o udzielenie absolutorium okręgowej radzie
aptekarskiej.
Art. 32.
Okręgowy sąd
aptekarski:
1) rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej członków
okręgowych izb aptekarskich oraz sprawuje sądownictwo polubowne;
2) składa roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowemu zjazdowi
aptekarzy.
Art. 33.
Okręgowy
rzecznik odpowiedzialności zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach
odpowiedzialności zawodowej aptekarzy .
Rozdział 4
Naczelna Izba Aptekarska
Art. 34.
Organami
Naczelnej Izby Aptekarskiej są:
1) Krajowy Zjazd Aptekarzy;
2) Naczelna Rada Aptekarska;
3) Naczelna Komisja Rewizyjna;
4) Naczelny Sąd Aptekarski;
5) Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej.
Art. 35.
Najwyższą
władzą samorządu aptekarskiego jest Krajowy Zjazd Aptekarzy.
Art. 36.
1. W Krajowym
Zjeździe Aptekarzy biorą udział delegaci wybrani przez okręgowe zjazdy
aptekarzy oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami członkowie
ustępujących organów Izby.
2. Liczbę
delegatów z poszczególnych izb aptekarskich określa Naczelna Rada Aptekarska
zgodnie z regulaminem, o którym mowa w art. 37 pkt 3.
3. Krajowy
Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska co 4 lata.
4.
Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska:
1) z własnej inicjatywy;
2) na wniosek Naczelnej Komisji Rewizyjnej;
3) na wniosek co najmniej 1/3 okręgowych rad aptekarskich.
5.
Nadzwyczajny Zjazd powinien być zwołany w ciągu 3 miesięcy od dnia wpływu
wniosku o zwołanie Zjazdu.
Art. 37.
Krajowy Zjazd
Aptekarzy w szczególności:
1) opracowuje zasady etyki i deontologii zawodowej;
2) uchwala program działalności samorządu aptekarskiego;
3) zatwierdza regulaminy wyborów do organów samorządu;
4) rozpatruje i zatwierdza sprawozdania Naczelnej Rady Aptekarskiej,
Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego i Naczelnego
Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej;
5) zatwierdza zasady gospodarki finansowej samorządu;
6) uchwala regulaminy naczelnych organów Izby i ogólne wytyczne do
regulaminu sądów aptekarskich;
7) ustala liczbę członków organów Izby i zastępców Naczelnego Rzecznika
Odpowiedzialności Zawodowej;
8) wybiera Prezesa i członków Naczelnej Rady Aptekarskiej, członków
Naczelnej Komisji Rewizyjnej, członków Naczelnego Sądu Aptekarskiego oraz
Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i jego zastępców;
9) ustala zasady podziału składki członkowskiej.
Art. 38.
1. W skład
Naczelnej Rady Aptekarskiej wchodzą: Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej,
prezesi okręgowych rad aptekarskich oraz członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd
Aptekarzy.
2. Naczelna
Rada Aptekarska wybiera spośród swoich członków Prezydium. Prezydium Naczelnej
Rady Aptekarskiej stanowią: Prezes oraz wybrani przez Radę wiceprezesi,
sekretarz, skarbnik i członkowie.
3. Prezydium
Naczelnej Rady Aptekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych jej
uchwałą.
Art. 39.
1. Naczelna
Rada Aptekarska kieruje działalnością samorządu aptekarskiego w okresie między
Krajowymi Zjazdami Aptekarzy, a w szczególności:
1) realizuje uchwały Krajowego Zjazdu Aptekarzy;
2) czuwa nad prawidłową realizacją zadań samorządu aptekarskiego;
3) koordynuje i nadzoruje działalność okręgowych rad aptekarskich;
4) reprezentuje zawód aptekarza ;
5) opracowuje ramowe regulaminy organizacji i trybu działania organów
okręgowych izb aptekarskich, z wyłączeniem okręgowych sądów aptekarskich;
6) przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy regulaminy
wyborów do organów samorządu aptekarskiego oraz tryb odwoływania tych organów i
ich członków;
7) określa zasady podejmowania uchwał przez organy samorządu
aptekarskiego;
8) przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy zasady
gospodarki finansowej samorządu aptekarskiego;
9) wybiera Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej oraz Naczelnego
Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, jeśli ich mandat wygasł w czasie
kadencji;
10) rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad aptekarskich;
11) analizuje i opiniuje działalność w zakresie asortymentu, jakości,
produkcji i dystrybucji produktów leczniczych;
12) opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczące farmacji;
13) negocjuje warunki pracy i płacy pracowników aptek lub hurtowni;
14) uchwala budżet Naczelnej Izby Aptekarskiej oraz rozpatruje
sprawozdanie z jego wykonania.
2. Naczelna
Rada Aptekarska uchyla uchwały okręgowych rad aptekarskich sprzeczne z prawem
lub z uchwałami i regulaminami wydanymi na podstawie ustawy.
3. Naczelna
Rada Aptekarska może zwrócić się do okręgowej rady aptekarskiej o podjęcie
uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu działania rady. Uchwała rady
powinna być podjęta w ciągu miesiąca od dnia doręczenia wniosku Naczelnej Rady
Aptekarskiej.
4. Naczelna
Rada Aptekarska wydaje Biuletyn Aptekarski oraz może prowadzić inną działalność
wydawniczą.
Art. 39a.
1.
Centralny Rejestr Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje dane
uzyskiwane od okręgowych rad aptekarskich, o których mowa w art. 8 ust. 2 i
art. 8a ust 2.
2.
Naczelna Rada Aptekarska jest obowiązana, na żądanie ministra właściwego do
spraw zdrowia, przekazywać informacje objęte Centralnym Rejestrem Farmaceutów
Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Sposób przekazywania danych przez okręgową radę aptekarską do Centralnego
Rejestru Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej określa w formie uchwały
Naczelna Rada Aptekarska
Art. 40.
Naczelna Rada
Aptekarska przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia coroczne
informacje o działalności samorządu aptekarskiego.
Art. 41.
Przewodniczącemu
Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącemu Naczelnego Sądu Aptekarskiego
oraz Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej służy prawo udziału w
posiedzeniach Naczelnej Rady Aptekarskiej i jej Prezydium.
Art. 42.
Naczelna
Komisja Rewizyjna:
1) kontroluje finansową i gospodarczą działalność Naczelnej Izby
Aptekarskiej;
2) przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej Krajowemu
Zjazdowi Aptekarzy;
3) sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji rewizyjnych;
4) zgłasza wniosek o udzielenie absolutorium Naczelnej Radzie
Aptekarskiej.
Art. 43.
Naczelny Sąd
Aptekarski:
1) uchwala regulamin sądów aptekarskich;
2) rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej aptekarzy
;
3) sprawuje pieczę nad działalnością okręgowych sądów aptekarskich;
4) składa Naczelnej Radzie Aptekarskiej okresowe informacje o stanie
spraw z zakresu odpowiedzialności zawodowej;
5) składa sprawozdania z działalności Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy.
Art. 44.
Naczelny
Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach
odpowiedzialności zawodowej aptekarzy oraz sprawuje nadzór
nad działalnością okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej.
Rozdział 5
Odpowiedzialność zawodowa
Art. 45.
Członkowie
samorządu aptekarskiego podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami
aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej
oraz przepisami prawnymi dotyczącymi wykonywania zawodu aptekarza
.
Art. 46.
1. Sąd
aptekarski może orzekać kary:
1) upomnienia;
2) nagany;
3) zawieszenia prawa wykonywania zawodu aptekarza na
okres od trzech miesięcy do trzech lat;
4) pozbawienia prawa wykonywania zawodu aptekarza .
2. Od
orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego, w którym orzeczono lub utrzymano w
mocy w II instancji karę wymienioną w ust. 1 pkt 3 i 4, aptekarzowi
przysługuje prawo wniesienia odwołania do właściwego ze względu na
miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z
uzasadnieniem.
3. Do
rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o
apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
Art. 47.
1. Aptekarz
, wobec którego sąd aptekarski orzekł w I instancji karę wymienioną w
art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, może być przez ten sąd tymczasowo zawieszony w
czynnościach zawodowych. Postanowienie o zawieszeniu wydaje sąd aptekarski z
urzędu lub na wniosek rzecznika odpowiedzialności zawodowej.
2.
Postanowienie sądu aptekarskiego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast
wykonalne. Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa dłużej niż trzy miesiące,
Naczelny Sąd Aptekarski bada z urzędu zasadność zawieszenia.
Art. 48.
1. W razie
uniewinnienia lub umorzenia postępowania w drodze rewizji nadzwyczajnej
lub w wyniku wznowienia postępowania, aptekarzowi przysługuje
w stosunku do okręgowej izby aptekarskiej roszczenie o odszkodowanie.
2. Roszczenie
wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia
się orzeczenia.
3. W sprawach
roszczeń o odszkodowanie orzekają sądy powszechne.
Art. 49.
Na wniosek
zainteresowanego aptekarza orzeczenie o uniewinnieniu lub
umorzeniu postępowania w sprawie z zakresu odpowiedzialności zawodowej podlega
opublikowaniu w organie prasowym samorządu aptekarskiego.
Art. 50.
1. Sprawy
odpowiedzialności zawodowej aptekarzy rozpatrują okręgowe
sądy aptekarskie i Naczelny Sąd Aptekarski.
2. Okręgowe
sądy aptekarskie orzekają we wszystkich sprawach jako I instancja, z
zastrzeżeniem ust. 3 pkt 2, z tym że w sprawach odpowiedzialności zawodowej
członków okręgowej rady aptekarskiej i okręgowej komisji rewizyjnej orzeka
okręgowy sąd aptekarski wyznaczony przez Naczelny Sąd Aptekarski.
3. Naczelny
Sąd Aptekarski:
1) rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów aptekarskich;
2) orzeka jako I instancja w sprawach odpowiedzialności zawodowej
członków: Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Naczelnego
Sądu Aptekarskiego, Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i jego
zastępców, a także członków okręgowych sądów aptekarskich oraz okręgowych
rzeczników odpowiedzialności zawodowej i ich zastępców;
3) rozpatruje w innym składzie odwołania od orzeczeń wydanych w trybie
określonym w pkt 2.
Art. 51.
1. Kary:
upomnienia, nagany i zawieszenia prawa wykonywania zawodu pociągają za sobą
utratę prawa wybieralności do organów izb aptekarskich do czasu usunięcia z
rejestru wzmianki o ukaraniu.
2. W razie
prawomocnego ukarania karą wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, stosunek
pracy aptekarza wygasa z mocy prawa. Wygaśnięcie to pociąga
za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę bez
wypowiedzenia z winy pracownika.
Art. 52.
Postępowanie w
przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie od
postępowania karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce
organizacyjnej, w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie.
Może jednak być ono zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.
Art. 53.
1. Jeżeli w
postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej świadek lub biegły nie
stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia albo bezpodstawnie odmawia zeznań,
sąd aptekarski może zwrócić się do sądu rejonowego właściwego ze względu na
miejsce zamieszkania osoby wezwanej o przesłuchanie jej w charakterze świadka
lub biegłego na okoliczności wskazane przez sąd aptekarski. O terminie
przesłuchania sąd rejonowy zawiadamia strony, a protokół przesłuchania przesyła
sądowi aptekarskiemu.
2. Przepis
ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli świadek lub biegły nie stawił się bez
usprawiedliwienia na wezwanie rzecznika odpowiedzialności zawodowej albo
bezpodstawnie odmawia złożenia przed nim zeznań.
Art. 54.
1.
Postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej nie wszczyna się, a
wszczęte umarza, jeżeli zaszła okoliczność, która według Kodeksu postępowania
karnego wyłącza ściganie.
2. W razie
śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania, toczy się ono nadal, jeżeli
zażąda tego - w terminie dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego
małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.
Art. 55.
(uchylony)
Art. 56.
1. Nie można
wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od
chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.
2. Jeżeli czyn
zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej następuje
nie wcześniej niż przedawnienie karne.
3. Karalność
przewinienia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat.
Art. 57.
Oskarżycielem
w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej jest rzecznik
odpowiedzialności zawodowej.
Art. 58.
Obwiniony może
przybrać w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej obrońców spośród
członków izby aptekarskiej lub adwokatów.
Art. 59.
Członkowie
sądów aptekarskich w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom
oraz zasadom etyki i deontologii zawodowej.
Art. 60.
1. Naczelna
Rada Aptekarska prowadzi rejestr ukaranych.
2. Informacji
o ukaraniu udziela się organom izb aptekarskich oraz osobom i instytucjom
posiadającym lub mogącym wykazać interes prawny w uzyskaniu takich informacji.
2a. Informacji
o ukaraniu okręgowa rada aptekarska jest obowiązana udzielić na wniosek
odpowiednich władz lub organizacji innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego Unii Europejskiej.
3. Usunięcie z
rejestru wzmianki o ukaraniu następuje z urzędu po upływie:
1) roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą
upomnienia,
2) dwóch lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą
nagany,
3) pięciu lat od odbycia kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu,
jeżeli aptekarz nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie
zostanie wszczęte przeciwko niemu postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności
zawodowej.
4. Nie usuwa
się wzmianki o karze pozbawienia prawa wykonywania zawodu.
Art. 61.
(uchylony)
Art. 62.
1. W sprawach
nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania w przedmiocie
odpowiedzialności zawodowej przed okręgowymi sądami aptekarskimi i Naczelnym
Sądem Aptekarskim stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania
karnego.
2. Minister
właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po
zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze
rozporządzenia, postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej
farmaceutów, uwzględniając właściwość i skład sądów aptekarskich, a także
sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania w I i II instancji, koszty
postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń sądów aptekarskich.
Rozdział 6
Polubowne rozstrzyganie sporów
Art. 63.
1. Okręgowe
sądy aptekarskie, za pisemną zgodą stron, mogą rozpatrywać - jako sąd polubowny
- spory między aptekarzami oraz między aptekarzami
a innymi pracownikami służby zdrowia, a także między aptekarzami
a innymi osobami lub instytucjami, jeżeli spory te dotyczą wykonywania
zawodu aptekarza .
2. W
przypadkach, o których mowa w ust. 1, sądy aptekarskie stosują odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o sądach polubownych.
Rozdział 7
Majątek i gospodarka finansowa
Art. 64.
1. Dochodami
izby aptekarskiej są:
1) składki członkowskie;
2) zapisy, darowizny, dotacje;
3) wpływy z działalności gospodarczej;
4) inne wpływy.
2. Majątkiem i
dochodami izby zarządza właściwa rada aptekarska.
Art. 65.
1. Izby
aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów
czynności:
1) stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu “Prawo wykonywania zawodu farmaceuty";
2) prowadzenia rejestru farmaceutów oraz
Centralnego Rejestru Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej
3) prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania
czynności rzeczników odpowiedzialności zawodowej;
4) wykonywania czynności sądu aptekarskiego.
2. Środki
finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów
czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej.
3. Minister
właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania
wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności
kryteria naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.
Art. 66.
Nieopłacone w
terminie składki członkowskie i koszty postępowania w przedmiocie
odpowiedzialności zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 67.
(pominięty)
Rozdział 9
Przepisy szczególne, przejściowe i końcowe
Art. 68.
1. Stosunek
służbowy i wynikające z niego prawa i obowiązki członków izb aptekarskich
pełniących zawodową lub okresową służbę wojskową, a także ich odpowiedzialność
za przewinienia dyscyplinarne, określają odrębne przepisy.
2. Żołnierze,
o których mowa w ust. 1, nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności
zawodowej przed sądami aptekarskimi za swoje czynności służbowe bez zgody
Ministra Obrony Narodowej .
3. (pominięty)
Art. 69.
Uprawnienia
ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 13 ust. 1 2 i art.
19 ust. 2, przysługują odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej.
Art. 70.
Do czasu
opracowania zasad etyki i deontologii zawodowej, o których mowa w art. 37 pkt
1, sądy aptekarskie stosują “Zbiór zasad
etyczno-deontologicznych polskiego farmaceuty".
Art. 71. (pominięty)
Art. 72. (pominięty)
Art. 73. (pominięty)
Art. 74. (pominięty)
Art. 75. (pominięty)
Art. 76. (pominięty)
Art. 77. (pominięty)
Art. 78.
Do członków
samorządu aptekarskiego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 18 lipca
1950 r. o odpowiedzialności zawodowej fachowych pracowników służby zdrowia (Dz.
U. Nr 36, poz. 332 oraz z 2001 r. Nr 113, poz. 1207).
Art. 79.
Tracą moc art.
4 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o aptekach (Dz. U. Nr 1, poz. 2 oraz z
1987 r. Nr 3, poz. 19).
Art. 80.
Ustawa wchodzi
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 15-18, art. 45-63, art. 67, art. 78 art. 79, które wchodzą w życie po
upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ponadto projekt USTAWA z dnia
10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich ustawy wnosi
przepisy przejściowe:
Art. 2.
1. Wydane na podstawie dotychczasowych
przepisów dokumenty potwierdzające prawo wykonywania zawodu farmaceuty
zachowują ważność.
2. Do spraw dotyczących przyznania
prawa wykonywania zawodu farmaceuty wszczętych i niezakończonych przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 3.
Osoby, które spełniają wymagania, o
których mowa w art. 2b ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, oraz w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywały
zawód farmaceuty, nie posiadając dokumentu “Prawo wykonywania zawodu
farmaceuty”, mogą posługiwać się tytułem “farmaceuta” i wykonywać ten zawód bez
konieczności posiadania wpisu do rejestru farmaceutów, nie dłużej jednak niż do
dnia 31 grudnia 2009 r.
Art. 4.
Minister właściwy do spraw zdrowia wyda
obwieszczenie, o którym mowa w art. 2b ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy.
Art. 5.
Akty wykonawcze wydane na podstawie
art. 4d ust. 2 i art. 4f ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc
do czasu wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 4
i art. 4e ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14
dni od dnia ogłoszenia.
MARSZAŁEK SEJMU
/ - / Bronisław Komorowski
[1])
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia
postanowień dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych
(Dz.Urz. UE L 255 z 30.09.2005, z późn. zm.).
[2])
Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września
2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych
(Dz.Urz. UE L 255 z 30.09.2005, z późn. zm.).
U W A G
A :
Jednoczenie
pragnę przypomnieć , że jedyne źródło prawa na terenie Rzeczypospolitej
Polskiej stanowią, na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r.
"O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych"
(Dz.U. 2000 r. Nr 62, poz. 718) akty prawne ogłaszane i wydawane w Dzienniku
Ustaw i Monitorze Polskim.
Tekst Ustawy o
izbach aptekarskich uwzględniający projekt Ustawy z
dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich ujednoliciłem
na podstawie treści umieszczonych na stronach www.senat.gov.pl
(Senat RP) oraz stronach www.mz.gov.pl.
(Ministerstwo Zdrowia).
Tekst ustawy ujednolicono
dn. 22
marca 2008 r.
Michał Grzegorczyk
mgr farmacji aptecznej